مدرن / Modern
استفاده از سبک مدرن در طراحی منظر به دهه پنجاه و شصت میلادی باز میگردد که طرحهای هندسی و خطی در این حوزه رواج یافت. ویژگی که به طور عمده فضای سبز مدرن به آن شناخته میشود توجه به طراحی و رنگهای ساده و ملایم است. به این شکل محوطه فضای سبز حس کنترل و سازماندهی را القاء میکند. در این سبک تاکید بیشتری بر ساختار و سازههای سخت وجود دارد تا بر پوشش گیاهی. معمولا معیار اصلی انتخاب گیاهان نیز شکل و بافت آنها است و از سازهها، مبلمان، گلدان و دیوارها که بیشتر از جنس بتن، فلز و چوب هستند برای ایجاد رنگبندی هماهنگ استفاده میشود. عرشههای چوبی در این سبک طراحی رایج است.
یکی از أصول اولیه طراحی در سبک مدرن ایجاد کنتراست است. برای مثال، سطح وسیعی از چمن در برابر یک دیوار بتنی یا قرار دادن بالشهای نارنجی روی مبلمان برای ایجاد کنتراست به کار میرود. کنتراست نباید بیش از حد در باغ تکرار شود و تنها دو یا سه نقطه از فضای سبز برای این منظور انتخاب میشود. استفاده از سنگفرشهایی که در فواصل میان سنگهای آن چمن یا گیاهانی مانند آویشن روییده است در سبک مدرن بسیار رایج است.
