skip to Main Content

فلوکس / گل آتشی

50,000 

فلوکس گیاهی است چند ساله با زیبایی و کاربرد فراوانی در طراحی فضای سبز و برای کاشت توده‌ای و در سبک سنگی، ژاپنی و کلاسیک به کار می‌رود. اغلب در حاشیه باغچه کاشته می‌شود.

گل‌های فلوکس (پابلند) به صورت دسته‌ای از آنها در یک گل آذین چتر مانند جمع شده‌اند و به رنگ بنفش، کرم، آبی، صورتی، سفید، قرمز و ابلق هستند.

فلوکس رشد سریعی دارد و تا ارتفاع 50 تا 65 سانتی‌متر رشد می‌کند و به صورت گیاه آپارتمانی در گلدان نیز قابل کاشت است.

نشاء گل فلوکس را به فاصله ۳۰ سانتی متر بکارید. فلوکس را با احتیاط فراوان از گلدان جدا کرده و جا به جا کنید که ریشه آن آسیب نبیند.

فلوکس دارای ارقام پا کوتاه (Phlox Drummondii) و پا بلند (phlox paniculata) است. فلوکس پاکوتاه یکساله است و حالت رونده با گل‌های پراکنده دارد و فلوکس پابلند چند ساله بوده و دارای گل‌های خوشه‌ای است.

توضیحات

آفتاب کامل تا نیمه سایه و خاک‌های لومی شنی غنی با زهکشی خوب برای گل فلوکس مناسب‌تر است.

به آبیاری منظم و رطوبت خاک حساس است و با خشک شدن سطح خاک باید آبیاری صورت گیرد.

برای گل دهی بهتر باید دوره سرما را کامل بگذراند. در بهار گلدهی فلوکس شروع می‌شود و در تابستان هم ادامه می‌یابد.

فلوکس از طریق تقسیم بوته و قلمه قابل تکثیر است. قلمه ها را اواخر زمستان یا اوایل بهار از شاخه‌های بدون گل فلوکس می‌گیرند و در ماسه نرم می‌کارند.

در فصل بهار در زمین حفره ‎ای به اندازه دو برابر قطر گلدان حفر نموده و سپس نشاء فلوکس را از گلدان به زمین انتقال دهید به طوری که بالا ترین قسمت ریشه گیاه هم سطح با زمین قرار گیرد پس از پوشاندن اطراف آن با خاک مناسب، گیاه را آبیاری کنید.

هر سال در فصل بهار، لایه نازکی از کمپوست و لایه‎ ای از مالچ به ضخامت ۵ سانتی‎ متر برای کمک به حفظ رطوبت خاک و کنترل بذرها به آن اضافه کنید.

همواره گل‌های خشک و گیاهان و بخش‌های مرده و خشک شده را جدا کنید تا گل دهی فلوکس افزایش یابد.

با افزایش ارتفاع فلوکس بهتر است بعد از گذشت زمستان ساقه‎های بلند را قطع کنید و ساقه‌های کوتاه حدود ۵ سانتی متری را نگه دارید. همچنین پس از گذشت ۳ سال فلوکس‌های با قد بلند و تراکم زیاد را جدا کنید و در جاهای خلوت تر بکارید.

Back To Top